Mosterd uit vier landen, en ze doen alle vier iets anders. Het scherpe van mosterd komt vrij als het gemalen zaad met vloeistof in contact komt — met koud water krijg je de felste reactie, met azijn een mildere en langer houdbare.

Japans

S&B Hot Mosterd (karashi) is gemaakt van bruin mosterdzaad zonder azijn: fel, kort en recht omhoog, vergelijkbaar met wasabi in hoe snel het wegtrekt. Dit is de mosterd bij tonkatsu, oden en shumai, en een streepje is genoeg.

Brits

Colman's is de Engelse klassieker: felgeel, scherp, met een bittertje. De poederversie is veelzijdiger dan de pot — je mengt hem zelf aan met koud water en laat hem tien minuten staan, en hij gaat ook droog in kaassauzen, rubs en dressings waar je geen vloeistof bij wil.

Frans

Dijon van Beaufor is glad en scherp, gemaakt met witte wijn. De extra strong is de felle. Moutarde à l'ancienne is grof met hele zaadjes, milder en knapperig. Moutarde de Meaux Pommery komt in het aardewerken potje met kurk en wax, en de Royal au Cognac heeft cognac. Maille maakt een variant met tuinkruiden, Beaufor een met honing.

Amerikaans en Duits

French's Classic Yellow is de milde, kurkumagele hotdogmosterd: niet scherp, vooral zuur en zout. Löwensenf is de Duitse extra scherpe, bij worst en in dressings.

Bewaren en gebruiken

Mosterd verliest zijn scherpte door warmte en tijd. Voeg hem laat toe aan warme sauzen, en bewaar een geopende pot in de koelkast. Een vinaigrette met een theelepel mosterd emulgeert vanzelf — dat is het echte nut van mosterd in een dressing.

Zie ook mayonaise, salade dressings en tafelzuren.

Bijgewerkt: november 2026